⭐you're unbreakable⭐

   Ile razy chciałaś coś zrobić, ale za bardzo się bałaś co inni powiedzą? Ile razy zrezygnowałaś z czegoś co lubisz z myślą 'Co powiedzą ludzie?'? Ile razy zastanawiałaś się czy jesteś wystarczająco dobra? Wiele nastolatek odpowiedziało by na te pytania, że było tak mnóstwo razy. Jednak prawda jest taka, że wszyscy zostaliśmy 'pięknie i cudownie stworzeni'. Miliony osób(głównie nastolatek) ma problemy z pewnością siebie. Uważają, że są niewystarczająco piękni, chudzi, itp. Ale czy tak naprawdę jest? Oczywiście, że nie! Każdy ma swój wygląd i każdy jest idealny taki jaki jest. Czy aby na pewno dobrze by było gdyby wszyscy wyglądali praktycznie tak samo? Kolejny raz, odpowiedź to: nie. Czasami można inspirować się czyimś zachowaniem czy wyglądem, ale nigdy nie można przesadzać. 'Bądź sobą, każdy inny jest już zajęty'(Oscar Wilde) - ja zgadzam się z tym w stu procentach. 

   Mnóstwo osób również przez brak pewności siebie nie ukazuje innym swoich talentów, myśląc dokładnie tak samo jak w przypadku wyglądu: 'nie jestem wystarczająco dobra/dobry' bądź po prostu mimo tego, że najbliżsi mówią, że coś umieją i tak upierają się z tym, że nie umieją tego robić i nie chcą zrobić nic co by to zmieniło(jeśli rozumiecie o co mi chodzi).

   Są też osoby, które utraciły swoją pewność siebie przez innych ludzi, na przykład takich, którzy na każdym kroku się z nich śmiali, twierdzili, że ta osoba nic nie umie, jest brzydka, i tym podobne. Według mnie to jest najgorsze, bo nikt nie powinien tak mówić o nikim. Poza tym przecież to jest również naruszenie praw człowieka. Czasami to nie jest łatwe, ale powinniśmy umieć się postawić takim osobom. Bo niby czemu przez nich mamy czuć się źle? Kto dał im prawo do mówienia takich rzeczy? Nikt, no właśnie o to chodzi, że nikt. A może te osoby też czują się źle i dlatego odbijają swój smutek na innych? Spróbuj z nimi spokojnie porozmawiać. Powiedz, że nie podoba ci się to, że tak do ciebie mówią i zapytaj czy może oni nie potrzebują pomocy. Jeśli osoba jest nieustępliwa nie bój się pójść z tym do osoby dorosłej: wychowawca, rodzic, szkolny psycholog czy jakakolwiek dorosła osoba, której ufasz - oni mogą rozwiązać tą sprawę. Wcale nie będziesz wtedy tym 'frajerem', który nie umie sam sobie poradzić. Będziesz właśnie tym odważnym, który nie bał się poprosić o pomoc, kiedy sam sobie nie radził i jej potrzebował.

Podoba wam się post? Może chcecie zobaczyć coś konkretnego jako następny post? Jeśli tak to piszcie w komentarzach!

- julka